Szukając czegoś innego przypadkowo znalazłam ten oto śliczny nietuzinkowy stolik projektu Jakuba Sobiepanka. Motyw został przeniesiony na jego blat za pomocą wycinania laserowego i daje złudzenie optyczne, że faktycznie leży tam niedbale położona koronkowa serwetka.

Fot. dizajnwawa.pl

A oto jak może wyglądać klasyczny fotel klubowy po renowacji. Boski!!


Nie moja kolorystyka, ale i tak zapiera dech.


Cena zapiera też, bo jest w tej chwili dostępny na Allegro za 850 zł (w opcji Kup Teraz za 1000). Reflektujecie? ;)

Fot. Allegro

A teraz dla odmiany nie to, czego nie kupiłam, ale to, co kupiłam. Fotel ze sprężynowym siedziskiem z lat 60/70. Tak mi się wydaje i takie lata widnieją na aukcji.

Z profilu jest po prostu boski. Tapicer będzie miał wyzwanie. ;)
A dlaczego ten fotel? Zawsze marzyłam o fotelu klubowym (kupię jeszcze klasyczny klubowy, a zaczęłam od tego, bo był jedyny w tym kształcie na Allegro), ale uważałam, że zagraci mi nieduże wnętrze. Ale chwilowo mam na przechowaniu fotel klubowy, który kupiłam dla babci. I okazało się, że on nie zajmuje dużo miejsca i może stać nawet przy stole zamiast krzesła. No a że apetyt rośnie w miarę jedzenia i jest nas w końcu czworo, to od razu postanowiłam kupić sobie dwa. ;)
Efekty renowacji naturalnie zaprezentuję w odpowiednim czasie. :)

Fot. Allegro

Czyż nie jest piękna?


Podobno jest przedwojenna. Służyła przez kilkadziesiąt lat jako pomocnik rzemieślnikowi produkującemu muchy na pstrągi, lipienie itp.


Ma 22 szufladki łączone za pomocą ręcznie dłutowanych czopów. Wyślizgane stare drewno.


Niestety ma już właściciela. Aukcja zakończyła się jakiś czas temu i komoda, na którą się obśliniłam, poszła za 2150 zł. Tyle nie planowałam niestety za nią dać, tym bardziej, że w zasadzie nie mam miejsca i kupowanie jej byłoby jak jedzenie z łakomstwa. ;)


No ale może kiedyś coś podobnego się jeszcze trafi.


Bo marzę bardzo o jakimś meblu z wieloma małymi szufladami. Najlepiej z jakiejś instytucji, która przechowywała akta, apteki...
Może kiedyś trafię na coś takiego.

Fot. Allegro

Fotel dostępny jest aktualnie na Allegro za 2900. Czy dużo to czy mało po mebel z epoki i renowacji niech orzekną ci, którzy zakochają się w jego niebanalnym kształcie i śmiałym kolorze. :)


Fotel wyprodukowany przez Poznańskie Fabryki Mebli, projekt: Joanna Jędrachowicz i Krzysztof Racinowski, rok 1955.

Zakochaliście się?


Warto dodać, że to nie jedyny interesujący mebel na aukcji u tego użytkownika. Tutaj mamy klasykę PRL-u. Pewnie niejedno z was pamięta ten kształt. Fotel zaprojektowany w 1962 roku przez Józefa Chierowskiego.


A ten naturalnie podbił moje serce kolorystyką. :) Mogłabym taki mieć przy stole.

Fot. Allegro
meble pochodzą z krakowskiej pracowni, którą znajdziecie pod adresem: www.miejsce.sklep.pl

Wiadomo, że na Allegro zdarzają się prawdziwe perełki. To wielka niewiadoma. Radocha dla lubiących polowanie. Żeby tak jeszcze mieć nieograniczony budżet, albo chociaż miejsce w swoich czterech kątach. :)
Stolik poszedł za 130 zł. Bardzo mi się podobał. Niestety miejsca brak. Szkoda, bo cena była fajna. ;)


Piękny barek. Wszak butelki z alkoholem stojące na widoku to była dobra ozdoba w latach 90., ale teraz to można mieć na wierzchu co najwyżej wino, które wymaga specjalnego przechowywania, nie można go po prostu postawić w barku. Barek Poszedł za 392 zł. Dobra cena. :)


A tu już piękny bufet w modnym stylu skandynawskim. Nie tylko ja się nim zachwycam, bo cena za jaką poszedł nie była bardzo atrakcyjna, ale nie była też zła - 1285 zł. Może kiedyś będę miała miejsce na taki mebel. Można w nich sporo upchać, a nóżki dodają lekkości i nie przytłacza wnętrza. A blat można zastawić bibelotami lub ustawić obrazy oparte o ścianę, plakaty. Bardzo podobają mi się obrazy oparte o podłogę lub meble zamiast powieszone na ścianie. :)

Fot. Allegro

Kobiety kolekcjonują buty z równym, jeżeli nie większym, zacięciem, co torebki. Miejsca na rosnącą kolekcję wiecznie brakuje. Dobrym rozwiązaniem wydają się takie szafki na buty jak ta. Jest w kolorze fioletowym, chociaż na moim monitorze i w gazecie, w której ją znalazłam, wygląda na fuksję.
Wykonana z lakierowanej stali. Może być także biała, czarna, czerwona. Niestety nie różowa. Ma 170 cm wysokości. Można ją kupić za 479 zł.
Bardzo mi się podoba.
Ja niestety jeszcze się takiej nie dorobiłam. Buty przechowuję w szafce ściennej i w metalowym kontenerku z szufladami z Ikei. W każdą szufladę ładnie wchodzi jedna para, dziecięcych czy japonek - więcej. To rozwiązanie zdecydowanie mi się sprawdza. No i jest to taka industrialna kropka nad i przełamująca panujący w moim przedpokoju styl glamour. :)

Fot. AllHall.pl

Jakiś czas temu przyglądałam się białym krzesłom. Będę takie miała, ale poszukiwania skończyły się na zakupie używanych "mrówek", które będą malowane na pożądany kolor.
Dzięki poszukiwaniom, temat białych krzeseł nie jest mi obcy. To jest Zara z Kare.


To również Kare - nazywa się Bautterfly. Ładne, chociaż motyw motyli jest odrobinę infantylny moim zdaniem. :)


Tutaj Eggshell. Ma tę wadę, że nie do końca wsuwa się pod stół, więc wymaga więcej miejsca niż inne. Ale też bardzo mi się podoba. :)


Flores. Romantyczne. Fajne połączenie roślinnej finezji w stylu retro z nowoczesną minimalistyczną formą. Chociaż jak dla mnie może zbyt kanciaste.


Lounge. Najprostsze z możliwych. :)


Telerana - naprawdę fajne.

Fot. karestyle.pl


Tutaj moja "mrówka".


To jak dla mnie jest odrobinę zbyt organiczne, kojarzy mi się z grzybnią. :)

Fot. modo4u.pl


Panton to moje wnętrzarskie marzenie. Jednak na razie cena nie ta no i ich kszałt sprawia, że lekko zagracają przestrzeń. Pod względem optycznego zajmowania mniejszej ilości miejsca lepsze są meble na nóżkach.
Ale są absolutnie perfekcyjne. :)

Fot. deco24.pl


Nie mogło zabraknąć także tego klasycznego modelu Vitry. Nieśmiertelny DAR. Też bym kiedyś chciała. :)


To może nie krzesło, ale cudowny stołek. Elephant projektu Sori Yanagi pochodzący z 1954 roku i także absolutnie ponadczasowy.

Fot. meble.pl

Z klasyków zabrakło tutaj Luoisa Ghosta Starcka, ale jego akurat mam w wersji tansparentnej - do nieprzezroczystych nie mam jakoś przekonania. :)

Jak coś jeszcze mi się przypomni to dorzucę. Na razie mam etap bieli, więc pewnie będzie co dorzucać. :)

Jak myślę o ładnych komodach to myślę o Kare. Mają trochę w różnym stylu w ofercie. Każdy znajdzie coś dla siebie - i ci odważni i bardziej zachowawczy.
Tu moja ukochana pepitka, ale mebelek co nieco niepraktyczny, ponieważ obity bawełnianym materiałem. Mimo to cieszy oko jak nie wiem co. :)


To nawet nie są moje kolory, a jednak coś w niej jest takiego, że chwyta za serce. Wielkość jest super. I to odrapanie, tak teraz modne i fascynujące. Super. :)


Może i jest odrobinę kiczowata...


Szczególnie jak jej się przyjrzeć z bliska... Ale i tak robi wrażenie. Pomysł z rozsianiem gałek do szuflad w różnych miejscach tych ostatnich i żeby gałki były różne, też jest super.


Lubię małe szufladki. Marzę o szafce na biblioteczne fiszki. Skąd wziąć coś takiego, nie mam pojęcia. Lejdi też marzy. :) Może kiedyś. :)

Fot. karestyle.pl

Lejdi zbiera różne cudowne rzeczy w sieci. I dzisiaj pokazała mi swoje zbiory i aż mi bicie serca przyspieszyło. Coś musiałam sobie pożyczyć do tego miejsca. :)
Pierwsze to absolutnie cudowne lampy.

Fot. ashleyannphotography.com


Moja sowomania nabiera na sile. :) Kiedyś sfotografuję to, co mam. A dzisiaj to, co chciałabym mieć. Matrioszka i sowa to połączenie idealne. :)

Fot. niki-jones.co.uk


Różowa kanapa obszyta aksamitem. Cudo. Poduszki dobrane perfekcyjnie. Róż i zieleń to połączenie idealne. I te kolorowe poduszki. No brak słów. :)

Fot. ashesweallfalldown.tumblr.com


Czyż nie jest genialny. Może nie do końca urokliwy, ale interesujący z pewnością. :)

Fot. dougswordclock.com


Lejdi kocha puszki. Ja też za nimi przepadam, chociaż aż tak mnie nie wzięło. :) Mają coś w sobie piękne kolorowe stare puszki. :)

Fot. interioralchemy.tumblr.com


A nad czymś takim to bym się chętnie zastanowiła, gdyby w polskich sklepach było więcej ciekawych talerzy. Z ciekawych, które mi przychodzą do głowy są te sprzedawane przez habitat (u nas już niedostępny niestety), seria z sowami kolorowa i czarno-biała. Nawet na aukcjach internetowych roi się raczej od klasycznych talerzy. Nowoczesnych brak. Może te projektu Winblada, produkowane przez Rosethala? Chociaż nie za dużo, bo tam zdecydowanie za dużo się dzieje na większości. :)

Fot. apartmenttherapy.com